ویژه اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی
ما زنده به آنیم که آرام نگیریم موجیم که آسودگی ما عدم ماست

ارسال شده توسط: مدیر سامانه

تعداد دفعات بازدید : 635

تاریخ انتشار : 1396/7/30 -17:15
دکتر رشید حاجی خواجه لو: نقدی بر آئین نامه ارتقاء

نقدی بر آئین نامه ارتقاء مرتبه اعضای هیئت علمی

95/08/15

http://higheredu.blogfa.com 

آئین نامه ارتقاء مرتبه اعضای هیئت علمی دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی کشور نقشی بسزا و مهم در جهت دهی به اهداف نظام علم و فناوری کشور و فعالیت های اعضای هیئت علمی و تحقق سیاست های مطروحه در نقشه جامع علمی کشور دارد. در واقع می توان گفت یکی از گلوگاه های مهم در جهت دهی به سیاست های علم و فناوری کشور، آئین نامه ارتقاء مرتبه اعضای هیئت علمی است. بر همین اساس، بازنگری و اصلاح آئین نامه ارتقاء در طی سال های اخیر در دستور کار سیاستی مراجع سیاستگذاری آموزش عالی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، شورای عالی انقلاب فرهنگی و ...) بوده است. متاسفانه روند بازنگری و اصلاح آئین نامه از همان ابتدای دستور کار گذاری به جای اینکه در متن سیاستی و علمی خود پیگیری شود، در گیر و دار بوروکراسی و اداری مراجع ذی ربط سیاستگذاری نظام آموزش عالی به حاشیه رفت و وزارت علوم با تکیه بر گزارش متفرقه و موردی، به بازنگری و اصلاح جزئی آن اقدام نمود و در تاریخ 94/06/08 جهت اجراء به دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی وابسته ابلاغ نمود. اما از آنجا که وزارت علوم مطابق با ماده 2 مصوبه جلسه 616 مورخ 1386/09/20 می بایست قبل از ابلاغ آئین نامه، آن را به تأیید و تصویب اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی و شخص رئیس جمهور می رساند و این فرایند طی نشده بود، با اعتراضات و پیگیری های مراجع ذی ربط (از جمله ستاد راهبری نقشه جامع علمی کشور و ...) اجرای آئین نامه به تعویق افتاد و جهت اصلاح و بازنگری مجدد و تأیید و تصویب آن این بار به جای اینکه به ستاد نقشه علمی کشور واگذار شود، به شورای اسلامی شدن دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی (از شوراهای اقماری دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی) که ریاست آن با وزیر محترم علوم و تحقیقات و فناوری می باشد، بازگردانده شد. هر چند آئین نامه فعلی نسبت به آئین نامه قبلی در بعضی از بندها بهتر و مطلوب شده است، اما همچنان نقدهای اصلی و جدی کما فی السابق پابرجاست و آئین نامه در بسیاری از زمینه ها و نقدها نیازمند بازنگری و اصلاحات اساسی می باشد. یکی از نقدهای جدی بر آئین نامه ارتقاء (چه نسخه های قبلی و چه فعلی) داشتن نگاه یکسان به همه دانشگاه ها و مؤسسات (اعم از دولتی، آزاد، پیام نور، علمی و کاربردی و ...)، علوم و رشته ها است. عدم توجه به تنوع مأموریتی و کارکردی و مقتضیات دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی اعم از مهارتی، ترویجی و نظری و همچنین تنوع گروه های علوم و رشته ها و در نظر نداشتن آمایش سرزمینی ممکن است به جای تحقق چشم انداز و مأموریت های ترسیم شده در اسناد بالادستی نظام آموزش عالی و علم و فناوری کشور، آنها را به سمت و سوی فعالیت های علمی (بویژه پژوهشی) غیر اثرگذار و غیر کاربردی در حوزه های مختلف سوق دهد که عمدتاً مسئله محور نیز نمی باشند. این در حالی است که در اسناد مختلف بالادستی آموزش عالی از جمله نقشه جامع علمی کشور در راهبرد کلان 6 و اقدام ملی 21 آن بر لزوم «باز تعریف نظام ارتقاء اعضای هیئت علمی و پژوهشگران بر اساس ضوابط کیفی و اهداف و ارزش های نقشه جامع علمی کشور» و همچنین قانون برنامه پنجم توسعه کشور در بند الف ماده 16 آن نیز صراحتاً به «بازنگری آیین ¬نامه ارتقاء اعضای هیئت علمی به نحوی که تا 50% امتیازات پژوهشی اعضاء هیات علمی معطوف به رفع مشکلات کشور باشد» تأکید شده است. نقد مطرح شده در واقع نقد اصلی و اساسی به آئین نامه ارتقاء است و به سایر های نقدهای وارده، ان شاءالله در فر صت و زمان مناسب و در قالب سایر متنی های سیاستی مناسب پرداخته خواهد شد و گزارش آن به اطلاع دوستان و علاقه مندان آموزش عالی رسانده خواهد شد.