ویژه اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی
ما زنده به آنیم که آرام نگیریم موجیم که آسودگی ما عدم ماست

ارسال شده توسط: مدیر سامانه

تعداد دفعات بازدید : 535

تاریخ انتشار : 1396/7/30 -17:13
دکتر فرامرز رفیع پور: معرفی کتاب موانع رشد علمی ایران و راه حل های آن
فرامرز رفیع پور فرامرز رفیع پور جامعه شناس و استاد ممتاز دانشگاه شهید بهشتی است. متولد 1320 تهران، فوق لیسانس مهندسی کشاورزی و دکترای روش تدریس جامعه شناسی در سال 1353 از آلمان دارد. در سال 65 نیز رساله پرفسوری اش را در آلمان نوشته و در این زمینه نیز موفق شده است. بیش از 30 سال است که در آلمان (دانشگاه هوهن هایم)، آمریکا ( دانشگاه ویسکانسین) و ایران (دانشگاه شهید بهشتی) تدریس می کند. بیشترین تخصص وی غیر از حوزه های نظری وجامعه شناسی روستایی، پژوهش اجتماعی است که شاید بتوان رفیع پور را موفقترین جامعه شناسی ایرانی در عرصه … مولف: فرامرز رفیع پور ناشر کتاب : شرکت سهامی انتشار نوع جلد: جلد نرم قطع: وزیری سال نشر: 1390 شمارگان: 1100 چاپ جاری: 4 تعداد صفحات: 388 معرفی کتاب موانع رشد علمی در کشور از مدتها پیش دغدغه خاطر اندیشمندان و فرهیختگان دلسوز در کشور بوده است. در این زمینه مقالات و کتابهای فراوانی نگاشته شده و سمینارهایی برگزار گردیده است که هر یک به وجهی از وجوه این مساله پرداخته و سعی در حل آن نموده است. نویسنده کتاب حاضر معتقد است که ریشه موانع پیشرفت علمی ایران را باید در زمینه های فرهنگی و اجتماعی جستجو کرد. وی کوشیده است تا در این کتاب، این مساله را از ابعاد گوناگون بررسی نموده و در این مسیر از نظرات دانشمندان ارجمند و صاحب نظران استفاده نموده و آنها را در یک مدل وسیع تر و جامع تر تبیین نماید. نویسنده در این کتاب، موانع رشد علمی را در کشور در 8 محور زیر مورد بررسی و موشکافی قرار داده است: 1- نظام فرهنگی 2- نظام سیاسی و جایگاه علم 3- دگرگونی نظام اجتماعی 4- عوامل سازمانی 5- استادان 6- نظام ارزشی و نظام آموزش و پرورش 7- دانشجویان 8-سازمانهای علمی فرادانشگاهی جامعیت بحثهای ارائه شده و ارائه راه حلهای بومی و نگاههای کاملا واقع بینانه به مسائل و جرأت طرح برخی مسائل حساسیت زا از ویژگی های این کتاب است. ________________________________________ گزیده کتاب ... خوب که بنگریم می بینیم مدتها در این جلسات وقت تلف می شود و جز در مواردی نادر هیچ عاید دانشگاه و کشور نمی شود. سپس در این مسابقات، خودِ گول زننده، بر اساس ضوابط کمّی، دانشگاهها به خود می بالند که در سال گذشته فلان تعداد طرح پژوهشی داشته اند و فلان تعداد ارتقاء . اما کمتر کسی بررسی می کند که این طرح ها چه فایده ای داشته اند، کدام درد و نیاز کشور را برطرف کرده اند. حبیبی این وضع را بسیار گویا بیان کرده است:محقق حق التحقیقی نمی تواند تحقیق جدی و پر مایه ای را که آخر و عاقبتش یک کشف یا یک ابداع یا ... باشد به سامان برساند. جستجو در این باب که تاکنون در ازای هزینه هایی که به عنوان حق التحقیق و یا حتی تحقیق در سازمانها و اداره ها کرده ایم، چه قانونی یا چه رابطه ای را کشف کرده ایم، راهنمای خوبی برای تصمیم گیری خواهد بود. علاوه بر این ... معلوم می شود چه میزان از مشکلات جاری را حل کرده ایم...