ویژه اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی
ما زنده به آنیم که آرام نگیریم موجیم که آسودگی ما عدم ماست

ارسال شده توسط: مدیر سامانه

تعداد دفعات بازدید : 493

تاریخ انتشار : 1396/7/30 -10:30

دکتر مصلحیان: میرزاخانی، پرستویی که بازنگشت

دکتر محمدصال مصلحیان

استاد ریاضی دانشگاه فردوسی 7/5/96

در مقاله ای تحت عنوان "پرستویی که بازنگشت!" که در مجله "دانستنیها" مرداد ماه چاپ خواهد شد [که در پیوست همین نوشته آمده است]، نشان داده ام که چگونه "پدیده کوچ بی بازگشت پرستوهای نابغه ما شکل می گیرد." بخشهای از آن را برای علاقه مندان (البته با کسب اجازه از مجله) اینجا می آورم و علاقه مندان را به خواندن کل مقاله دعوت می کنم: "... به این که اگر مریم میرزاخانی دوره دکتری اش را در ایران می گذراند، تحت اختاپوس هزار پای مشکلات دانشجویان تحصیلات تکمیلی، عاقبتش چه می شد کاری نداریم. اما اگر دکتر میرزاخانی بعد از اخذ مدرک دکتری در یکی از دانشگاههای ایران (و بنابراین از مرتبه استادیاری) شروع به کار می کرد، مثل همه ما صرف نظر از مشکلات اقتصادی درگیر تنگ نظری یأس آور آدمها، دیوان سالاری جانکاه اداری، بی توجهی به تحقیقات بنیادین و ارزشدهی نامنصفانه پژوهش ها می شد و در نتیجه استعدادش می سوخت و به هدر می رفت. ... بر اساس تجربه ام به عنوان معاون پژوهشی دانشکده علوم ریاضی و آگاهی ام از آیین نامه های همیشه در حال تغییر ارتقا اعضای هیأت علمی دانشگاه ها، باید بگویم که ...او فقط با کدخدامنشی می توانست ارتقا یابد... مثلا مقاله 200 صفحه ای او با آلکس اسکین از دانشگاه شیکاگو که در بایگانی علمیhttps://arxiv.org/abs/1302.3320 منتشر شده است و در بیانیه دانشگاه استنفورد از آن با عنوان «شروع عصری نو در ریاضیات» و «کاری کلان» یادشده است در سیستم دانشگاهی کشور ما فاقد امتیاز است، زیرا هنوز در مجله ای پژوهشی چاپ نشده است!... این در حالی است که او 4 سال بعد از اخذ مدرک دکتری اش به مرتبه استادی در یکی از بهترین دانشگاه های جهان یعنی دانشگاه استنفورد ارتقا یافت...."